Ostatnio

ostatnio za często patrzę na drogę nie wiem co wtedy czuję strach czy tęsknotę jakbym wszedł we własną głowę i oglądał wszystko od poczatku by gdzieś w połowie rozminąć się z przeznaczeniem losu ze skutkiem na swoją korzyść a on jak w kalejdoskopie stworzone obrazy nigdy nie wraca po pierwszym razie zachwytu przybiera kształty nieobecych już miraży wypełniając prawdę i kłamstwo dzisiaj za wczoraj i tak od rana do wieczora z krótką przerwą powracającą pamięcią do snu