Freja Walhalla

a gdybym chciała wznieść się i latać nie wiele trzeeba wspiąć się wysoko a potem zamknąać oczy i spadać i latać szukać gdzie mnie wiatry poniosą i gdy obudze się w twych ramoinach jak zrywasz ze mnie resztki wstydu i...

o tytule pomyślę na końcu pijąc czarną herbatę patrząc w okna myśli ludzi zapalone czekam ąż ściana mi powie księżyc w chmurach ukryty co teraz jak się wszystko miało a nic nie straciło a nie ma się w dłoniach ani kropli...

jesienną wiosną gdy nikt na ciebie nie czeka i złocą się czerwienią liście traw samotnotniść chodzi ulicami kwitnących drzew przez smutne twoje oczy przechodzi śmierć nie każ mi patrzeć na słońce na ptaki na radość świa...

w błękicie pościeli leżę czakając aż usta twoje z lazuru okradną moje ciało, i delikatnie jak kwiat na niebie zcałujesz chmury na mym ciele a potem w gęstość moich włosów zatapiasz ręce bierzesz w ramiona i tylko ściany łóż...

tęsknota martwa cisza Bóg oszust drwi kapłan z losu nagie ściany mucha w przelocie ,powolne umieranie jakbyś szukał gdzieś cienia albo światła promienia piaski czasu przesypane czekanie krople z kranu spadające...

czekając na sen pytam anioła dokąd ide nie jak Piotr ani nie jak człowiek ktorego przeraża zło starm się usłyszeć jego głos w tumanie spalin, świateł miast i bezgwiezdngo nieba może zadaje złe pytanie mam iść dalej-...

teraz jesteśmy jak gąbka wciągamy miłość strumieniem topimy się spalamy żyjemy dla niej i w niej świat nie zastygł jak my otępiony uczuciami krzyżami jakie nosimy przysięgam nigdy nie będzie lepiej co robić pisać ......

oprzeć się o drzewo które nie upadnie kiedy burza nadejdzie i pioruny niebiosów wypić szklankęe wody z dłoni o pranku być uśmiechem i łzą dla tej jednej osoby i czasem się stawać jednym ciał oddechem i czasem nie wiedzieć...

jak oceniać nam wiersze naszą arkę przymieża tą odwieczną przysięgę gdzie duszy pergamin wchłania świadkiem pisania nasze chwile najświętrze skarby nieopisane każdy nosi to piękno i brzemie istnienia chwilę smutku ,zch...

jak zamykać chwile zbyt kruche na szczęście i zatrzymać słowa niedopowiedziane lub choćby poranną rosę na trawie co jeszcze nie wyrosła ocalić świat wiruje , oskarami,wojną ,podróżami bez końca polemiką rzeczy ważnych z t...

bo rozłączyłama się z sobą samą muzzyką dzwięczną niczym serefiny muzyką jaką przecież dla mnie pisalleś być może bóg zazdrościł nam dni czasami patrze w powietrze nagie wstaje od męża co przy mnie śpi słysze muzyke i t...

zapomniałam............... przecież to takie malo istotne rozbijana tradycja na schodach piekła wyrzekamie sie wszystkiego co mamy biedny Cogito umiera ciągle ,bez przerwy zapomnialam że krzyk ma być bezsilny jak może i...