dzien7

pytasz czemu już nie przynoszę ci kwiatów przekwitły lub zgniły jak twoje oczy pytasz czemu nie ma cię w moich wierszach jesteś kraczesz czarnymi dziurawymi skrzydłami pytasz czemu nie ma cię już w moim wnętr...

tyle barw przez dziurkę od klucza zawsze zazdrościłem ptakom zdolności patrzenia z góry ponad węzłami labiryntu bez porannych pytań o drogę każdego dnia rozmodlonych w przestrzeni bez słów szukam zapachu wiatru w mar...

w tajemnicy codzienności w sekretnej skrzyni zwykłego dnia szukam cię między rytualnie utrwalonymi gestami na fotografiach pamięci o twojej twarzy śledzę twe zmieniające się spojrzenia zlizuje z nich światło ma smak mini...