kaja-maja

widać jesień piękna w blasku Słońca Niebo diamentowe ma bursztynowe korony drzew codziennego życia gdzie aż Niebo różem płonie tak też jestem blisko ciebie nawet bliżej niż Słowo w słowie bo dla Słowa efektem świadomośc...

szalona noc przed nami szalona jak Otylia w ramionach swoich będzie babyjagą niczym nie jeden w malarstwie włosiaty 'marzący' pędzel... ...tak ty szaloną miłością jesteś zabierając baldachim gwiazd w których złoto i sreb...

wczoraj powabnym ruchem zaczarowałaś serce dłonią otuliłaś usta zauroczyłaś dzisiaj luksusowym gestem gdy na ciebie patrzę spojrzenie się uśmiecha w duszy melodia gra i tak nieśmiało myślę kim jutro mi będziesz płom...

chwila z tobą to radość spojrzenia co raduje serce które mówi Kocham jak ciało twoje włosy co pełne są melancholii niczym gołębie roztańczone złocisto-srebrno-diamentowe tak też twoje serce jest jak kwiat białej lili...

ma radość oczu Słonko świeci a ja rozgryzam laskowe orzechy proszę nie przeszkadzać do współdziałania ząbki oszczę by najsilniejszemu sprostać dziadka oszczędzę z przychylności gdyż przejściowy zastój ma do tak cudn...

kusiola bych doł jeno nie wim którego na pierwyj roz mógłbych cusik ukroś tyż w sobiech zagubić a tak - z jojkami latam tyż jżdżom laski przeskaując takoj nogi rozpalom miau wołom miau mliczka nikt nie wystawio a...

szary las bez Słońca smutny las choć Nieba przebłysk ma pod stopami liści rój które do obuwia się kleję niczym zgnilizna w którym Brzoza przewodzi u schyłku przekwitania niczym nagość człowieka i choć ponętnością już...

ruch miarowy może być jednostajny niczym spacerek krokiem przyspieszony jak w te pędy - krzyk dla myśli ruch dłoni nogi nawet serca exportowy,importowy niczym przeciąg może być priorytetem w ruchu jednostajnym w ruc...

wczoraj w blasku Księżyca srebrzysto płonące Niebo wysoko spojrzenie zwabiło niczym przejrzysty baśniowy krajobraz jesiennej soczystej Wyspy co cudowną świeżością urzeka niczym majestatyczne piękno z szelestem liści pod...

kiedy atmosfera zapłakana aura deszczem gra zwyczajnie tak Wiatr roztańczony nie jedno drzewo już rozebrał kobierzec kolorowy sobie ścieląc cichutko nucąc - już jesień choć bierną podstawą do innych się jeszcze uśmiecha...

kiedy jedni czytają cicho czy głośno na kanapie czy kąpieli ty mi śpiewasz ciepło i romantycznie w trakcie Smoczą krew w ogniu podajesz krwistymi ustami płonąco chwytasz moje na ognistą noc rozkoszy bez żadnej dyskusji...

by ogień rozpalić zapał trzeba mieć w sobie duszę namiętności która rozgrzewa niczym kominek od dzieciństwa aż do późnej starości najpiękniejszą harmonią co jest ogniskiem życia domowego...