karioka83

zgarbiony od nadmiaru trosk od bagażu błędów z pochylonym pokornie łbem w poczuciu winy na klęczkach zamknął się przed światem w sercu labiryntu najbardziej ludzki z całej człowieczej menażerii samotnością wyz...

dla tych, którzy wybierają się do Afryki, wrócili z niej lub mają ją w sercu lipcowy żar wdziera się do płuc drga powietrze jak na obrazach mistrzów impresjonizmu już wiem czym jest fata morgana odbite światło p...

myślisz że wielkanoc to kolorowe pisanki wesołe zajączki bazie i czekoladowe kurczaczki poświęcisz nawet kinder-niespodzianki zanim przyjdzie wielka noc jest noc czuwania nad śmiertelnie chorą matką pobitym synem z...

,, W miłości nie ma lęku, doskonała miłość usuwa lęk, ponieważ lęk kojarzy się z karą.Ten zaś co się lęka, nie wydoskonalił się w miłości"( 1 J 4,18) uciekasz przed światem chowasz się przede mną w złowrogą ciszę zwątp...

tak się czuje dzisiaj ( a może od tysiąca lat ) pył na jej twarzy piersiach biodrach z nierozjaśnionych światłem spojrzeń odebranych przyjaznych gestów zapomnianych słów czułości których wilgotność odświeżyłaby utra...

najgorsza jest stojąca woda ..................................... bezruch powietrza ..................................... liście które zdążyły spaść wcześniej zamulają staw przyspieszając rozkład...

000000000000000000 000000000000011000 111111111100000011 bzzy bzyy bzzzyyy bzyy czwarty korytarz na prawo schodami w górę na półpiętro 112... 113... 115 (?!) a gdzie sala 114? bzzy bzyy bzzyyy 00000011110001101011...

tkałabym i ja ,,szal pragnień"* z mego prywatnego raju nitkę bym zabrała zachodzącemu nad Pogorzelicą słońcu landrynkowy księżyc z pierwszej kwadry byłby tłem dla tej makatki zapachniałaby sosnowym lasem zakrzyczała k...

uwolnić poezję jak uwalnia się zapach zamknięty we wnętrzu róży czy w sosnowych szyszkach musnąć przestrzeń wokół nas gdy zastygła w bezruchu zmącić wodę w gładkim lustrze gdy cisza zabija ogrzać w dłoniach serca...

jak pozbyć się goryczy z ust którą pozostawiły twoje słowa zrzucić z siebie skórę zmęczoną przesiąkniętą zwątpieniem być jak wąż przebiegły ogolić głowę posypać popiołem odrodzić się niczym feniks nie potrafię

choć bywamy jej częścią wpisujemy słowa w wersy dodajemy szczyptę rymów wprawiamy w wewnętrzny rytm i mówimy dumnie: poezja! a ona jest nieuchwytną melodią tańcem liścia na drzewie kiedy wiatr już ucichł lśniącym pię...

lubię to miejsce cafe empik we wrocławiu kiedy delektując się aromatem i smakiem wybornej mocci przyglądam się z wysoka przez oszkloną ścianę starym kamieniczkom oświetlonym łagodnym marcowym słońcem gołębie jak zaczarowa...