leopard 2

budzi się z nadzieją chwytam oddech wiem że tam jesteś pomimo chmur rozjaśnia twarz pogoda myśli

chciałbym cię poznać najdokładniej każdy twój kwadrat oznakować nanieść na białą mapę plamy i rekonesans zaplanować opomiarować pola szczyty zdobyć w dolinie przenocować zdecydowanych komandosów pięć palcy jednej dłoni...

dziwne że bez koloru w neuronach błysk błękitu moc przechodzi w czerwoną czerń osiada w ośrodku mowy i nie znajduje słów a tyle chciałem ci powiedzieć zamykam w oczach w mojej twoją małą dłoń i widzę duszy mroczne...

nie lubię tłoku bo miłość to nie dworcowa poczekalnia gdzie każdy może wejść i wyjść jeden spokojnie czyta wczorajszą gazetę inny pyta zziajany czy to był pociąg do koluszek a przecież nie o to się rozchodzi jeden...

może to właśnie dziś widzimy się po raz ostatni może to właśnie ty jesteś tą duszą bratnią której szukałem przeczuwam że gdyby dotknął twojego mój świat to legnie w gruzach a ciało słowem się stanie

to właśnie teraz wszystkie wzbiły się w górę w poszukiwaniu miejsc tam tych chwil niezapomnianych coraz wyżej i dalej moje myśli kiedy nie wrócą ich śladem pójdę bez słowa

podparty siedzę zanim powstanę otrzepuję dłonie ziarna piasku upadają z hukiem lubię błądzić w szeroko otwartymi oczyma wypatrywać aż się ukażą jej myśli różowe kiedy opadnie pewnie wróci przyszłość takim obrazem...

kiedy biegłem do Ciebie przez las pocięło mnie a najbardziej twarz poderżnęło gardło kiedy biegłem do Ciebie przez park babie lato

matka jak zwykle wciąż za mnie myśli i ponagla zrób to zrób tamto kup sobie wreszcie jakieś ubranie i buty ojciec gdzieś z boku przemyka i znika pewnie znowu na rybach albo u siebie maluje tak sobie myślę gdy do nich...

odjeżdżał swoim wierzchowcem w stronę zachodzącego słońca a ona stała w progu i patrzyła przez łzy może z powodu braku witamin - pomyślała kiedy zniknęli jej z oczu a morze zwykłe zapalenie

Gwiżdże, świszcze wiatr marcowy, kapelusze zrywa z głowy, aż nareszcie i niecnota dmuchnął w wiadro koło płota. Zadymiło! zakurzyło! pełno sadzy w wiadrze było, nasz bałwanek z gniewu płacze: - Kto mnie ubrał w czarny fra...

To dzień biały! to miasteczko! Bez serc, bez ducha, w brunatnej opończy Młodzi kalecy siedzą przed szpitalem Widzisz: już pole. Tu miasto się kończy słowik to a nie skowronek się zrywa Przy tobie nie ma żywego ducha. Co...