monicarose

Wsłuchuję się w zimny wiatr Wieje w każdym zakątku mojej duszy Zamroził moje ręce by nie dotknęły już Nikogo Oczy pokrył mglistym szkłem I oddzielił od świata Czuję lodowate krople Stukają echem w moich myślach Spadam...

W letargu czterech ścian wyrywam skrzydła kolorowym motylom sprawcom paru iskier rozżarzonych w mojej głowie garść dziwnych snów wciąż jeszcze leży na poduszce Przez uchylone okno Noc obsypuje mnie lodowatymi diamentami...

Porcelanowe drzazgi życia znów poraniły mi dłonie Zamykam oczy W Nibylandzie kupuję od handlarza snów Parę złudzeń na drogę Zielona cisza Wyczekiwanie na cud

Znikam pod twoimi powiekami Noc wpija się w nas mrocznym spojrzeniem W ciemności ukryte jak relikwie zwyczajne łzy UCIECZKA PRZEZ WIEKI ... W lustrze na ścianie to samo odbicie Twoja krew znów popłynęła w moich ż...

Zanużam dłonie W tej samej Sprzed lat Nie dotyka mnie już jak wtedy kiedy każda kropla miała swoje imię Chłód nie sprawia znajomej ulgi Słońce zakrzywia się w poplątanych włosach podwodnych księżniczek Prób...

Czułym gestem na ścianie płaczu maluję pędzlem od boga nieskończoność Głuchym echem we krwi tętni skowyt myśli Dotykam studni mojej czerni przenikając przez grafit lęku Zamykam oczy by stoczyć kolejną wojnę świa...

Cisza włóczy się po zakamarkach Pachnie deszczem po drugiej stronie Sny z mydlanych baniek unoszą się nad dachami Zielony liść wpłynął ustami okna i usiadł na parapecie W bezwzględności nocy Myśli ranią mi oczy...

Uwikłana w twoje konstelnacje siedzę tu wciąż przykryta ciężkim niebem Lodowaty wiatr przenika mnie i boli każdym podmuchem coraz bardziej Pamięć zgniata mi oddech o piątej nad ranem kiedy błądzę w naszych fantazj...

W moich oczach przegląda się szklane słońce motyle tak kolorowe że aż wyuzdane odtańczyły ostatni taniec przed smiercią W glorii przeminą na zielonej trawie W bezwzględnie podeptanych snach wciąż jeszcze krzyczą słowami ut...

Ostrzem nocy odcinam sznurki demonicznym marionetkom tańczącym wciąż w mojej głowie Rozrzucone po podłodze patrzą zdziwione smutnym końcem Uśmiechnięte grymasem zaskoczenia wydymają plastikowe usta Pozbawione tchnienia...

Pozostało wciąż tyle czasu do końca tej czarnej otchłani niewidoczny strach dogania mnie i za każdym razem boli coraz bardziej Nawet słowa powoli tracą sens i gubią się w powietrzu biała kartka świeci pustką...

Usiądź obok mnie i nie mów nic Pozwól zapaść się w ciszę jak czarny aksamit Chcę wyprzedzić stalowy świt Stać się ostatnią myślą przed zaśnięciem Za oknem milczy noc Zostań obok mnie ...