Przejdź do treści

Poemat Zimnej Góry cz. 14

Zimna Góra” kryje w sobie wiele cudów, Ludzie, którzy się na nią wspinają, zawsze wpadają w przerażenie. Kiedy świeci księżyc, woda skrzy się przejrzyście Trawa trzęsie się i szeleści w podmuchach wiatru. Na nagiej śliwie zakwitają śnieżne kwiaty Na martwym pniu osiadają liście mgły. Pod dotykiem deszczu wszystko odświeża się i ulega ożywieniu, Podczas ciężkiej pory roku nie możesz przejść strumieni w bród.
96 odsłon

Komentarze (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

Brak komentarzy. Bądź pierwszy!

Menu

Dodaj wiersz

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać wiersz.

Dodaj wiersz
Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie