poranek

o świcie przylecą gołębie rozsiądą się na parapetach i zaczną myć skrzydła jakby nic wilgotne promienie spłyną po szybach a mgły zawłaszczy czas jest coś w nas ponad to wszystko kiedy patrzę na moment pierwszych drżeń oczu nie tak blisko jak sen a zwyczajny dzień, na co dzień rozpalam ogień iskra za iskrą cudowne kolaże dymu i ciepła spalają obrazy każdy z nich niepowtarzalny idealnie dokładny dla sekund i myśli jest coś w nas ponad tym wszystkim wieczne odkrywanie krajobrazów dusz i ciała nie tak obcy jak sen a zwyczajny dzień, na co dzień