Wreszcie to on

Pojawiłeś się w progu Z bukietem pięknych róż Więc cóż Zrozumiałeś moje słowa Chodź czasem boli od tego głowa Mijają miesiące, dni Razem starzejemy się Opuszkami palców dotykamy czasu Aby móc uchronić się od wczesnej śmierci I razem przez to przejść Trzymając się za ręce Opuszczając powoli ten świat