Anecie

Dziś za oknem grają świerszcze a ty płaczesz nad biegnącym w bzach, paprociach dobrym dniem tam mnie szukaj a gdy ja cię też zobaczę, będę wiedział że płochliwy tańczy sen. Ukazując świt w rumieńcach lekki uśmiech i Vandamkę odłożoną śpiesznie w kąt, długie włosy a w niebieskich oczach ufność kołyszącą się beztrosko smukłą dłoń. Nim nad nami ciemne chmury się skłębiły nim zaczęłaś szukać żaru tam gdzie chłód, miałaś w sercu ten skarb wielki, szczerą miłość, unoszącą nad bezkresem łąk i dróg. Nie potrafię czemuś pojąć że odeszłaś, czasem wyrwie się westchnienie, zadrży pierś, a ty nie płacz Semeńczuczko już, Aneta, przytul kartkę ustrojoną w tęskny wiersz.