Rozczarowanie

Zakochałam się w twoim spojrzeniu, dźwięcznym głosie i włosach w nieładzie, nie wiem kiedy i nie pytaj mnie czemu, sama tego bym dziś nie odgadła. Lecz pamiętam że wtedy motyle, na dzwoneczkach konwalii siadały, dreszcz po plecach mnie przeszedł przemiły, twarz różowił rumieniec nieśmiały. Zapytałeś o las i jezioro, jakże blisko ode mnie stanąłeś, rozmarzona wskazałam ci drogę, pieszcząc w myślach bezwstydnie twe dłonie. A gdy szedłeś, niekiedy patrzyłam, aż się wieczór w purpurę ustroił, ja wciąż tęsknię, choć dawno wróciłeś, w pustą przestrzeń spoglądam za tobą.