Wątpliwości

Kogo bogactwo zepsuć nie może- - tego kto jego nie czeka, co większą wartość nad tą przedstawia i słowik i las i rzeka. Czemu w chciwości niejeden ginie- - bo serce utwardził on swe i to co piękne go irytuje, z piękna on ująć chce. Jak odbudować ma priorytety gdy podeptanych ich tyle? Może niech siądzie pod wielkim dębem i rzeki posłucha przez chwilę. Gdy dąb zaszumi, rzeka popłynie powrócą prawdziwe radości lecz chociaż znikną złe priorytety, zostaną wątpliwości. Więc niechaj wtedy na łące stanie do słońca się zaśmieje a wiatr do niego zaraz przybędzie i wątpliwości rozwieje.