Władca cmentarzy

Rzuciłeś mnie bezczelnie na wilgotną trawę z bolesnym uśmiechem udawanej troski owinąłeś mnie koszulą ze starej szmaty była twoją ulubioną chciałeś więc bym czuła się kochana Zdarłam sobie do krwi kolano czy mam je otrzeć rękawem Twojej koszuli ? stanę się wtedy częścią ciebie krew z krwi na czerwonej kracie Pomóż mi łaskawie mój Królu cmentarzy chyba nie muszę leżeć z płaczem na mokrej trawie ? Za mną purpurowy robak żyjący w zwłokach chce się przebić w głąb moich myśli Nie pozwól mu na to , zdradzi naszą tajemnicę chronioną od wieków istotę długowieczności Jesteśmy okrutni , doskonale o tym wiesz oboje wzajemnie z uśmiechem na twarzy dobijamy radośnie resztki naszych serc spijasz powoli krew z moich rąk napawając się w euforii słodkim smakiem śmierci Popatrz w górę widzę motyla jest kolorowy to aż nienaturalnie dziwne widziałeś kiedyś coś oprócz czerni ? Widziałem księżycu czerwień Twoich ust I zagrałeś mi na harfie pieśń Twoich przodków i z radością byłam gotowa by w tej chwili umrzeć by oddać się Tobie i temu co nas czeka odchodzę spokojna bez uczucia niepewności czekam na ciebie aż po kres czasu żywotności księżyca