Piętra duszy

biegnij otwierając następne okno
w szybko zamykających się drzwiach
albo windą na sam dół zjedziesz
zwłaszcza że winda życia tak leci
nawet jakby człowiek był wykształcony
to jak Góry znamy to wiemy
iż są wapienne i kości słoniowej w:)

biegnij otwierając następne okno
w szybko zamykających się drzwiach
albo windą na sam dół zjedziesz
zwłaszcza że winda życia tak leci
nawet jakby człowiek był wykształcony
to jak Góry znamy to wiemy
iż są wapienne i kości słoniowej w:)

albo słoniowej kości w:)

albo słoniowej kości w:)

Wieża babEl ;p

Pierwsze piętro to serce? Trzecie piętro to dzieciństwo? Czwarte to to okres dorastania? Dwie zwrotki mnie urzekły; trzecia i ostatnia, ale słowo: migło w czwartej zwrotce nie pasuje moim Dartanianowym zdaniem;-) może mignęło byłoby lepiej. Podoba mi się to spojrzenie i Wiersz jako cały.
Pozdr

dusza jak labirynt z pokojami połączonymi korytarzami, peel błądzi po nich jak we śnie, w każdym pokoju znajduje jakąś cząstkę z życia tajemniczej postaci, siedzącej w pierwszym pokoju, niezbyt szczęśliwej, idąc dalej zaczyna rozumieć, że coś nie wyszło, normalny początek, z kołyską, potem życie nabiera tempa, obrazki migają coraz szybciej aż ku starości, koniec przynosi ulgę, choć nie jest rozwiązaniem zapętlonego losu, a czarę goryczy trzeba przed tem wypić do dna, przejmujący obraz Hela, wchodzi pod skórę, jest nad czym podumać, ciepło pozdrawiam :):*

Bardzo intrygujący i wciągający wiersz.

zastanawiający, trochę mroczny, podoba mi się ^^

Dla mnie ostatnia to niebo.
Pozdrawiam cieplutko