żę

utwierdzam się w przekonaniu chyba nietęgiej głowy mojej-kwadratowej obserwuje zaciekle jak wirują nad płaskim odchodem dwa ptaszki, co wzleciały i baraszkują na niebie dla tamtych to ciągle jeden fikus i dwa tryle dla mnie pięć koron i stołek wygodny do rżnięcia drzewa