Połamana

połamałam kolana stukając nimi o zimną posadzkę za każdym upadkiem posadzili mnie na wózek dopadła jeszcze beznadziejność miałam cztery koła do dyspozycji urodzaj nie przynosił plonów paradoks stapiał się z paradoksem mogłam kołami stukać o bruk nadawać rytm szarości wolałam otchłań ciemności wyborem dokonałam wyboru zdjęto szyny z obolałych nóg uwolniono męczennice z niej samej krok po kroku z każdym kolejnym wersem po każdej strofie biegłam szybciej i szybciej i jestem jestem...