Szanowny Ty

dławię się własnymi łzami tak trudno płakać bezpiecznie boję się że ktoś zobaczy podkreślam oczy makijażem niech zniknie na chwilę ból uśmiecham się za maską Alter Ego zaciskam zęby piszę list szanowny TY wysłuchaj wybuchną moje myśli nie chce się staczać w dół łzy znaczą na twarzy swe ścieżki zostałam tak ukształtowana mój mózg odbiera nieprawidłowe bodźce nie jestem winna bije się w pierś własnego okrucieństwa stoję przed lustrem przyglądam się sobie dostrzegam coś więcej niż tylko człowieczeństwo odczłowieczone zwijam w rulonik pcham w butelkę niech niesie od dziś morze