Ku Chwale Obczyzny

w pustyniach pragnień ze spocona głową odsypaną z marzeń żaglami wydm odchodzimy od kwiatów w których kwitną słońca od szepczących pieszczot w miejscach spragnionych światła od rozkwitłej nagiej róży kojącej wonią podczas barwnych snów odchodzimy od siebie poprzez falujące morza w tęsknotach westchnień w przypływający brzeg... ========================