Bukoliczny kalejdoskop

kiedy otworzysz starzejące się okna na polne drogi pieszczotliwie schowane wśród przydrożnych wierzb zobaczysz kobietę popatrzy z miłością w oczach przytuli dziecko do piersi wystającej zza białej koszuli biała chałupa otoczona zaoraną równiną to cały świat gdzie niebo tęskni obłokami za lecącym bocianem a w sieni pachnie świeżo upieczony chleb niczego nie brakuje w zapachu skoszonej trawy szczęśliwie toczy się czas odmierzany rosnącym zbożem bezpiecznie zastygły w bursztynowej przestrzeni która zniknie z lustra pomimo że wydawała się wieczna trzeba mrugnąć powiekami