Nierealnie bukolicznie

JKZ007

29.02.2012

kiedy zaginasz wyobraźnię po wstęgach polnych dróg i przydrożnych wierzb widzisz kobietę na polu patrzy z miłością w oczach przytula dziecko do piersi wystającej zza białej koszuli otacza ją zaorana równina mała chałupa jest światem a niebo gra obłokami z lecącym bocianem niczego nie brakuje szczęśliwie toczy się czas bezpiecznie zastygły w bursztynowej przestrzeni

19 10

76 odsłon

Komentarze (10)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

karioka83 14 lat temu

Żywy skansen, co? ;))

JKZ007 14 lat temu

nie marzenie przy porannej kawie heh:)

TeophilusLupus 14 lat temu

jakie marzenie?? to chyba jasne, że jak ktoś pisze o moim życiu to daję plusa :)

janko_muzykant 14 lat temu

wszystko ładnie, miło się zrobiło, co więcej - nawet w kilku momentach język zagrał wirtuozersko, litera postawiona została tam gdzie powinna, za tą, za którą powinna stać, bo gdyby nie... ale muszę Ci Jarku powiedzieć, że nie znoszę, gdy zwrotu /nic nie brakuje/ używa się w zastępstwie zwrotu /niczego nie brakuje/. Jemu nic nie brakuje, temu miejscu nic nie brakuje - ok, ale niczego tu nie brakuje, niczego nam nie brakuje. Niczego...Nietzschego

JKZ007 14 lat temu

Dzięki Jasiu:) Wreszcie ktoś staje na wysokości zadania- do boju Cpt. John the Musician- stawiaj żagle pod wiatr.

takietam 14 lat temu

tak z Chełmońskim ale bez tej bursztynowej przestrzeni

Beatrice 14 lat temu

Very nice...

JKZ007 14 lat temu

Kasuję wypowiedzi maniaków:)

cenica15 14 lat temu

W wyobraźni malarza powstaje obraz, w wyobraźni poety wiersz. Ten utwór jest bardzo plastyczny, wyraźny przekaz powoduje chęć sięgnięcia za pędzel. Jest sielsko, idyllicznie, a tak przecież miało być?