„Róże”

JKZ007

25.02.2011 • O życiu

dawniej były krwiste róże wiotkie płatków miały brzegi deszcz łzami po nich spływał rzeźbił rysy prostym ściegiem potem spadły wszystkie płatki nagi smutek tylko został kolce same im sterczały pomarszczoną ziemią wrosłe przeniknione samotnością która nigdy nie ma końca wyczekują wciąż nadziei nowej wiosny gdzieś idącej kiedy przy nich się zatrzymasz i nie będziesz chciał niczego czasem trochę się czerwienią potem mówią płać kolego

11 8

109 odsłon

Komentarze (8)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

JKZ007 15 lat temu

to jest nowsza i uzupełniona wersja - myślę ,ze już nie jest wenezuelską telenowelą.

Presumpcja 15 lat temu

"Róże" pewnie poczułyby się wspaniale słysząc o sobie taki wiersz, nawet te "rosnące" przy autostradzie. Nie lubię wierszy rymowanych, bo rymy wymuszają uwagę, czasem kiedy czytam czyjś utwór widzę te słowa, które sztucznie wpasowane psują wiersz. Tobie prawie udało się tego uniknąć, dlatego plus kolego:)

grazyna1715 15 lat temu

I ode mnie również plusik.
Śliczny wiersz.

Lady Ann 15 lat temu

"Róże czerwone są, a fioletowe bzy, cukier ma słodki smak la la la la..."

DARTANIAN 110 15 lat temu

Świetny choć zakończenie trochę przygnębiające.
Pozdrawiam

Gryf88 15 lat temu

dobry ogółem lecz początek w nim najlepszy.

SERENA 15 lat temu

Pięknie piszesz...Przeczytałam Twoje wiersze.Rytm się gdzieniegdzie chwieje, ale metafory i rymy bardzo dobre. Pozdrawiam

Bea 15 lat temu

Jarku, ładny liryk z prozaiczną puentą....daję plusik:))Zwróć jednak uwagę na to,że nie może być pomarszczoną ziemią wrosłe..wrosłe mogą być w coś,a nie czym:)))pozdrawiam cieplutko:)