Serenady smacznego chłopca

z sercem na dłoni pobrzmiewając w zaułkach allegro non molto wdzięczy się gitara tęskniąc przez usta wypływa słodka krówka ciągnący zbyt długi wytwór jego starań nie słychać go w gwiazdach na szklanym suficie gdzie trzydzieste piętro wieńczy wielki taras wiatr zabija dźwięki niesie tylko wycie jego głos za miękki za słaba gitara julia nawet nie wie że tam w dole wieży on śpiewa piosenki wyznaje jej miłość jest tak niedzisiejszy że nie chce się wierzyć tylko na nią spojrzał i to wystarczyło płatki śniadaniowe kupiła w markecie zdrowo się odżywia dla ducha i ciała na nich smaczny chłopiec uśmiechnięte dziecię taki się nie trafi smutno powiedziała