dwa słowa uświadomienia

patrząc w sztuczne światła wieżowców słysząc smutny szum samochodów czując na wargach pył bezimienny nie kuszą wiosenne promocje gorąca nie wzrusza liść żywy i matka płacząca z dzieckiem zabitym przez głupią zabawę śmierć zakupiła brzydką niesławę więdnie dusza; coś spłaszcza się w głowie zamknięte oczy patrzą na życia rytuał otwarte są wtedy, gdy spada ktoś z łóżka w locie przeżywa jawę przed jawą zna setki słówek, by jak latarnik móc świecić martwo i na zegarki patrzeć się oba triumfujące dzień nie chce minąć, a pani w gardle piecze ... nic nie jest kojące! śliskie się stają podawane dłonie, mijane w powietrzu tysiące znaczeń, setki głów na dzidach świecących się ciał niezrozumiałym dla niego blaskiem wszyscy powoli drepczą po grubej, stalowej linie chwytając się różnych haków z tytanu i łowią ich przyjacielskimi wędkami czerwona twarz alkoholika jest rozciągnięta niczym przestrzeń między niebem a Ziemią dostał monety, banknoty i czeki... więc nawet jego ktoś chwyta pozostaje coraz ciężej oddychać gdy coraz częściej robi się kółka zamiast kroczyć leniwie pewniejszą drogą niestety... patrząc w sztuczne światła wieżowców słysząc smutny szum samochodów czując na wargach pył bezimienny uderza prawda jak cios pancernika dwa proste słowa uświadomienia wśród oceanu ciał bezimiennych ożywiających światła i szum... płynących, choć stoją wciąż w miejscu a w głowie dwa słowa uswiadomienia ,,GÓWNO WART"