Przejdź do treści

Melancholijne wczuwanie

Melancholia
Wtórująca melodia co dzień z miast instrumentów myśl: człowiek skinienia niegodzien . . . Fortepianowy takt dłoń sprawna i czuła uderzenia w strunę z chaosu- grom ciszy Kocham naturę wyczuwam w głębi duszę tak gładzi zamknięty w okowach umysł . . . I przewrót- rewolty czas! kość słoniowa wiersza wolnego zagłębia się w odpychaniu dotyku natury ? A jego i zmysły i zwidzenie pola Galateą z Zeusem na pegazie Skrzydłami w zakochanych mieście Ta nutka pielgrzymuje . . . Osobisty urok Dawida Michał Angelo twórcą baśni, ideału i Harfy Łabędzia . . . Zbierając ciernie na skale dzieląc na cztery: Perły bajka- horrorem się stała . . . Wrzeszcząca głowa na koszulce zagłębiona jak kamień w fundamencie I oddzielając gdy świt zasłony: brudne domy obłok trujących spalin w akompaniamencie krzyku wiecznych żali . . .
56 odsłon

Komentarze (1)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

poema104 15 lat temu
Idealista.
3 online

Menu

Dodaj wiersz

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać wiersz.

Dodaj wiersz
Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie