Przejdź do treści

Melancholijne wczuwanie

Melancholia
Wtórująca melodia co dzień z miast instrumentów myśl: człowiek skinienia niegodzien . . . Fortepianowy takt dłoń sprawna i czuła uderzenia w strunę z chaosu- grom ciszy Kocham naturę wyczuwam w głębi duszę tak gładzi zamknięty w okowach umysł . . . I przewrót- rewolty czas! kość słoniowa wiersza wolnego zagłębia się w odpychaniu dotyku natury ? A jego i zmysły i zwidzenie pola Galateą z Zeusem na pegazie Skrzydłami w zakochanych mieście Ta nutka pielgrzymuje . . . Osobisty urok Dawida Michał Angelo twórcą baśni, ideału i Harfy Łabędzia . . . Zbierając ciernie na skale dzieląc na cztery: Perły bajka- horrorem się stała . . . Wrzeszcząca głowa na koszulce zagłębiona jak kamień w fundamencie I oddzielając gdy świt zasłony: brudne domy obłok trujących spalin w akompaniamencie krzyku wiecznych żali . . .
57 odsłon

Komentarze (1)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

poema104 15 lat temu
Idealista.
12 online

Menu

Dodaj wiersz

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać wiersz.

Dodaj wiersz
Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie