Mozaika nocy

Noc jest okropna a ja boję się nawet własnego cienia. Noc jest lękliwa bo przypomina o śmierci. Noc jest samotna bo nie kocham ciemności. Stronię o jej towarzystwa i nie kocham gwiazd. Noc jest okropna bo w ciemności szakale wychodzą z nor a lwy opuszczają swe jaskinie i ryczą zajadle z żądzy krwi. Ludzie są żądni krwi, a ich żądza jest ciemna jak noc. Demony obłędu skrywają się w cieniu, w cieniu twej ignorancji. Tuż za rogiem czyha zabójca i tylko on jeden jest hołdownikiem nocy. Noc jest okropna bo nie kocham ciemności. Noc realizuje swe plany, układa codziennie przyszłą mozaikę dnia, a dzień układa noc. Kołysze nią i kładzie do snu, który leży poza granicami rzeczywistości. . . Noc jest okropna bo nie kocham ciemności.