Oda Miłosna

Ah! Być choć jedynym różanym przemytnikiem wspomnień w twej dłoni delikatnej jak motyl płoszącej się na łące przed dotykiem maleńkiego chłopca w szelkach nieświadomego zamkniętego w swoich kredkach pragniesz- tak czule unosisz pragnąc odnowy swobody - potrzymaj jeszcze szepnę do uszka łaskocząc ciepłym oddechem Ah! Być choć płatkiem owalnym rodzącym nowe pąki- światy jednej barwy pachnącym unoszącą się wonią nieprzespanej przez Ciebie nocy Muśnięciem subtelnym- gładkim zapach szaleństwa jak złodziej pod osłoną nocy wkrada się po cichu, ostrożnie przez sezamowe nozdrza lśniące słońca blaskiem tam przygrywa skośnie i na oślep wkrada się w krwi obieg różany przemytnik wspomnień zamknij powtórnie powieki kokietuj wiecznie z gracją bym wiedział czy uczucia ? Czy rozkoszy chcesz ode mnie ? Opada bezwładnie powolnie z wiatrem na krwiste z miłości płatki włos bordowy nić Ariadny bo gdy odłożysz uschnę bez Mnemozyne różany przemytnik wspomnień na ścianie