Zachodzisz . . .

Maro! Maro przed którą się chowają w świetle zbłąkane ćmy opatuliłaś połowiczną strukturę ramionami tulisz i Rzeczywistości śpiewasz kołysankę: Luli, Luli ... Przytuleni ty i ja, cały świat Zasypia jaśniejący przewodnik powieka ciężka na horyzoncie znika, opada na tej samej drodze wskazujący drogę druh Usnął... i nie ma w objęciach zdradzieckiego cienia Wstąpił w otchłań Ozyrysa niekończącej się krainy snu w apatii bezmiarze zanurzony nie słyszę, nie płaczę Patrzę: latarek gwieździstych dziś brak nade mną . . .