W szlachetnej mowie

W szlachetnej mowie nikt się nie dowie i nie zobaczy młody ni stary, jakie tam w tobie siedzą przywary. Możesz być chmurny... możesz być durny... i popędliwy... nawet zgryźliwy... lecz nikt na widok twój się nie skrzywi, kiedy usłyszy, że twoja mowa życzliwa, miła, w układnych słowach... - nawet jeżeli z lekką przyganą, ale taktownie, grzecznie ,,podaną,, tak jakbyś dziecku tłumaczył zasię -temu w przedszkolu, czy pierwszej klasie jak pożyteczną bywa nauka tego co dobre, bo złe nie sztuka sobie przyswoić... Dziecko nabroi to nie od razu rózgą po grzbiecie - to małe dziecko jeszcze jest przecież. Nie trzeba łajać tak zaraz w gniewie, lecz dać za przykład -na przykład- siebie, by miało chęci, jako i wzorzec z którego wiedzę zaczerpnąć może. Lecz taką wiedzę ,,czystego zdroju,, którą ,,pić,, można bez niepokoju, że wnet podtruje, albo odurzy, bo się dziecina nam wynaturzy i zamiast wzrastać jak dąb czy brzoza będzie się gięło w cudacznych pozach.. albo spróchnieje aż do korzeni... Tak więc zły przykład lepiej wyplenić aby te ,,drzewa,, rosły nam zdrowe. Jak ? - ktoś zapyta W szlachetnej mowie- ....