każdego ranka

przez zamglone powieki widzę jak się zrywasz zakładasz ambicje i wychodzisz sama na twoim terytorium okrywam się bliskością wyciśniętą z ciepłej jeszcze poduszki skraplasz się na ściance skupiasz w lotnym aromacie podczas zwykłych godzin minionego dnia czy to naiwne podziwiać niemo dziękować delektować się poczuciem bezpieczeństwa praca wręcza swobodę daje niezależność sieje podziw niewątpliwie jesteś uroczą maszyną do spełniania marzeń