kolejna pora

Livia

13.03.2014 • Egzystencjalne

czuję jak krokusy i żonkile przebijają się przez skórę jak powietrze wdziera się do płuc na polach sieje się życie ziemia grzeszy urodzajem kolejny już raz migawki zdarzeń wzlatują upadają krzyczą i milkną tylko kalendarz nie słyszy

12 9

68 odsłon

Tagi: #miłość #rozum #życie #samotność #smutek #refleksja #poezja #szansa #rozmyślanie #beznadziej #zaradność #doświadczenie

Komentarze (9)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

gizela1 12 lat temu

nie dajesz pola dla wyobrażni...:)

Livia 12 lat temu

czemu Giz...? zbyt dosłownie?? :)

gizela1 12 lat temu

więc ja ten wiersz widzę zupełnie inaczej...w kilku słowach...powinnaś zmieścić urodę
kwiatów..ziemi i powietrza...wyluczając ..,,zdrowy kolor ,,i,, rześkie powietrze.,,.

Livia 12 lat temu

rozumiem :)

kaja-maja 12 lat temu

takie przebicie przez skórę ma chorobę żółtaczko-denaturową,lecz z pod ziemi jak wydobywa się kwiat ma zapach wiosny,choć jeszcze zima
zwiastuje nam że Lila róż uwielbia a w bieli pod niebo się unosi które jej miłość zsyła w:))))))))))

gizela1 12 lat temu

lubisz się wygadać ..też rozumiem..:)

Livia 12 lat temu

GIZELKO :)) hahaha :) racja.... pyszczek mi się nie zamyka :D

zyga66 12 lat temu

a gdzie księżyc? phih :)

Helen 12 lat temu

WIOSNOOOOO:))))

kolejna pora

Komentarze (9)

Menu

Dodaj wiersz