Przejdź do treści

portret

wiedziałas że oparty o drzwi podłoga włosiem polnym i pośpieszną myslą przemknęły ściany dały więcej przestrzeni rozpychając wędrowne stopy kwiat upadł spruchniały i rzeki wezbrane popłynęły dołem koryt moja ziemia schodzona tam gdzie ty wznoszą się piętra a ty z nimi powietrzem chroniona widzisz okna otwarte i przeciąg
55 odsłon

Komentarze (2)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

zyga66 12 lat temu
opierty o drzwi...literówka?...mocno zaszyfrowany...pozdrawiam :)
Mizogamista 12 lat temu
dziękuję już błąd naprawiony :)
5 online

Menu

Dodaj wiersz

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać wiersz.

Dodaj wiersz
Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie