Czekaj, niech leci!

przez chwilę nie patrzę pamiętam nasz okrzyk Czekaj, niech leci! patrzyłem na gwiazdę nasze przecięte niebo promyk wspólnego poranku gdy serca bały się że grzeszą moje słowa do serca i twoje odpowiedzi czuj nie myśl chciałem uchylić nieba a trochę przez błędy czuję dziś wstyd w sumie dalej nie rozumiem ale lepszy chleb niż nic bo ten cały kosmos... Musiało upaść...