kałuże

marzą, a czas się dłuży ciszą po burzy leje na kartki mógłbym pisać baśń z ulicy lecz leżę zbyt oderwany twarzą w kałuży własnych łez wiatr poruszył tylko liście i kroki w mroki, przyszłyście jedna w polarze ze śniegu kurtuazyjnie dotyka rękę niedźwiedzicy błotnistej trzecia bliższa drzewu a ostatnia z deszczem uciekła, zasmarkana i wszystkie to kurwiki w oczach miały i miały chęć coś za coś mieć a ja w kałużę tylko! patrzyłem się...