Kontinuum

Wiatr gra ze mną Leżę w morzu trawy Serce niespokojne wariuje organizm trawiąc obawy Chmury traktuję Jak zorzę latem Spadające gwiazdy są moim płaczem Nad kraterem skrywanej prawdy Codziennie tracę kawałki siebie Przez ludzkie upadki Chociaż rosnę! Puszczając liście Na powstającym jeziorze Tworząc statki Nad tym co minione Wzburzając spokój tafli Spragnionym krzykiem Nad tym co stracone Przez cudze upadki Wciąż rosnę Rzucając kamieniem z serca Topiąc przeszłość w wodę Smakując słodkie dodatki Od dziecka po siebie Wchłaniam krople!