Obecność

( Przepraszam, jeśli to nie wiersz, nie nadaje się , nie ma tutaj miejsca, ale wstawiam pod wpływem impulsu i własnej potrzeby, w razie zniesmaczenia, jeszcze chętniej usunę) Zobacz.... To wszystko dookoła.... nieistotna obecność w twoich oczach ale czujesz, że jeszcze jesteś gdzieś tam, gdzie jest wnętrze Ona jest obok, chociaż tyle przeminęło To żyje wciąż konieczność że nie możesz zapomnieć i budzi się w gestach i słowach wchodzi w codzienność póki wciąż spojrzeć możesz... do wnętrza oka, na swojego Boga... czy to obecność? Duszo, pokaż, pokaż mi życie jakie być może,wyobraź! Bo takie nie może zostać. Chcę idealną postać co jej nie kuszą, ma siebie sama sobie pozostawiona obojętnie co mówią, bo jeśli już mówią to nie jest to ludzkość tylko zepsute konta. Duszo,złapałem kontakt nie mówiłem tego ludziom inni za mną nie pójdą jesteś samotna...