odpowiedzialność

Piękna brzydoto dzisiaj nuż się, a których kochaniem żebraków ucieleśnić słowem ciężkim Po twym darze nic nie ostanie na drogę psom kości jak pręty a z gardeł ,,zdychajcie!" mówiłaś o śmierci. Byt taki przyziemny trucizną nie gardzić, brać robactwo pod zęby, a krzywo! Czarować mową i kwas prochem na nerwy spalonym napastować miłość i czas nad słowo między żebra gdzie ta prawdziwość gdzie on miniony? Gdzie raz ciepła serc zbiegają chłód ziemi jutro zabierze to młodość jako ten anioł dni na świecie wnętrzem grzeje a starość jako to światło nie zostawia nic dla siebie.