Przepraszam

Biegłaś do umywalki Wyrywając kartki Pozbawiając samą siebie a może mnie?- Prawdy. Nie poddasz się bez walki Usuniesz świat Z prawd, nieodparty Chociaż tli się w nas A krzyki zagłusza szum pralki... Na parapecie kwiat, schnie Dziś podlewa łza Patrząc przez okno W odwecie chcesz odlecieć Do dawnych lat Przeszłości pełnej od kłamstw I nie słuchać nigdy więcej Kopnięć w drzwi Przebijanych warstw Powoli do serc dochodzących krzyki i strach Ile jesteśmy wart Odpychając konsekwencje Wstrzymując łzy A trzymając w dniach ból od strat! Doszedł nas strzał... Wszystko poszło w piach... Stąpamy boso Wypluci na ląd jak wrak Wypruci z każdego dnia Idealnie prości Ja i ty Ty i wiatr... Koję gorąco Od morza do górskich chat Od pamięci do krypt Od czystych kart Do brudnych, aż dusi wstyd I jestem znowu trudny I smuci morze widok spojrzeń złych Z ducha hart do nocnych wart jak pył przepadł dar Dla siebie...niechcący nic! Wskoczył w wir pokoleń Nazajutrz odrodzony z larw Wstrzymując niewolę nadstawiając kark żeby czuć, żeby boleć!