Wieczorny,zmęczony. cz.1.

,,Celem niniejszych wieczornych utworów jest pisanie bez zmian, pozostawienie pozornie pustych przemyśleń, bo już tak przelanych na kartkę." Wrzuć mnie w znaki, zabij kontakty Dodaj własne szlaki A i tak podążę swoimi Pod ziemią krzycząc o czasy Widziałem śledzące skrzaty Mnie pod skrzydła krzyżyki Zaznaczam kółka, zjadam kostki Wszczepiając wady zostają blizny Nie przejdziesz w moich butach Duch rzadki, niedostępny wszystkim Zostają ślady, tylko stopy Wypluta na plaży, schowana w krzaki.. Plan mapy, spójrz na krzyżyki Iloczyny każdej liczby Pomnażaj mnie przez swoje głupoty Bo z każdą sekundą bliższy Do prawdy... Zgniatam mięczaki siłą wizji Bo wszystkie wychodzą z duchowości Prywatnej tratwy, żagiel twój wątły. Nie mam nic do podłości Spychając na bok wraki wyrządzonej krzywdy, tysiąca płaczy-ów! Nie chcę słuchać więcej tułaczy,ich słów! Każdy o mnie skarży, że modlitwy mogą zaszkodzić że nie jestem ich warty Bo chcę zdobyć tylko skarby I dlatego nie ma słuchaczy I zamykają się mosty Nie chcę troski Podpory twych krokwi Tylko móc się zabić Na sekundę zwątpić Zabić rozsądki, Wejść w ciało ludzi prostych!