zapałki

Zdobywali Cię słowami w klęsce żywiołów Moja to huragan Moja to zapałka na dworcu dla deszczu smutku w pustym środku Osłaniałem Cię przed światem bladymi dłońmi w księżycu przed Tobą w zimne noce światłem, światłem do świtu Nie podnoś powiek ja nie patrzę! cokolwiek powiem, świat wygląda inaczej... Leżałaś w prześcieradle gdzie zostawiłem zapałkę Moja to prawda Moja to nie wraca i nie wróci Poszła z tamtym światem..... ___________________________ Tyle pięknych nocy gdy wracałem sam dzisiaj na zawsze Powiedzieć raz Dzięki w twoje oczy i zacząć żyć inaczej Żyć i kochać kroki lekki powiew wiatru trzęsienia pod skórą Zapomnieć nazajutrz chwil, co nie wrócą w życiu! A kiedyś obejrzeć ogniki w kominku...