Gdy się coś ulatnia

Ściany, sufit i podłoga wydają się być coraz bliżej a ja w środku niczym w klatce ptak ze złamanym skrzydłem zerkam w górę na przestworza myśląc jak to jest wędrować i przy ziemi nisko pełzam zbieram resztki z bogatych stołów kolekcjonuję cudze marzenia i myśli piszę pamiętnik z utartych formułek gdzieś stale z boku całkiem przezroczysty ale idę zawszę pod rwącą rzekę bo byłem już u swego celu teraz została mi tylko zimna klatka coraz mniejsza z każdą chwilą i ty też poznasz swe kąty kiedy coś zrzuci cię na dół gdy do lotu się przymierzysz