Kiedyś...

spotkamy się po raz drugi w kompletnym barw zjednoczeniu Pan Bóg rozstawia sztalugi maluje nas w zespoleniu tutaj żyjemy w rozłące rozcięły nas jakieś kraty jak kwiaty na polnej łące lub dwa całkiem różne światy nie wiem kto pierwszy przeminie by opuścić swą samotnię lecz kiedyś w jednej godzinie znikniemy tak bezpowrotnie tam marzeń już nie potrzeba wszystkie zostaną spełnione i wiecznie zielone drzewa rzucą na ziemię zasłonę znajdziemy się w okamgnieniu tutaj błądzimy jak w mroku by odtąd w wiecznym spełnieniu zamieszkać w rajskim uroku