Moja apokalipsa

nie będzie pięknego zakończenia tylko ból i powolne konanie nie będzie czasu na do widzenia nawet wspomnienie nie pozostanie bagaż na plecach coraz ciężejszy a świat na barkach przygniatający nikt nie uczyni go dla mnie lżejszym gdyż świat jest dzisiaj autem pędzącym to nie zakończy się happy endem słońce nie wzejdzie pewnego razu nie wiem czy z wami tu wtedy będę czy gdzieś pod stertą ziemi i głazów w ostatnią drogę pójdę samotnie nikt nawet tego nie zauważy a gdy już znikne tam bezpowrotnie dopiero wówczas znów zacznę marzyć...