Nie będziemy gotowi

Mijałem wczoraj człowieka czas mu zbyt szybko uciekał dziś znowu go spotykam w dziale nekrologów jego rubryka widziałem wczoraj kobietę piękną i uśmiechniętą dziś widzę, że jej córka ma chustkę od płaczu wymiętą przyglądałem się wczoraj dziecku w jego rejsie dziewiczym dziś przypada wiosna jego życia w jutrzejszej zimie będzie już niczym widziałem się z młodością była kolorowa jak tęcza dziś ma siwe włosy śmierć jej wieniec wręcza dziś widziałem się ze sobą prawie nic się nie zmieniłem jutro będę jednak wiedział że żyjemy tylko chwilę