Pomiędzy światami

Wciąż czuję wczorajszą spaleniznę stąpam po ruinach mostu czytam dawno podarty pamiętnik żegluje na wodach rzek które nigdzie nie płyną nawet nie wiem kiedy wszedłem w dziś opuściwszy wczoraj to tak jakby odłączono mnie od respiratora pozbawiono maski tlenowej bym na nowo uczył się oddychać i stawiać pierwsze kroki upadając po kilku metrach jestem sam w tej sali nikt mnie nie podniesie a w jej kątach widzę kilkuletnie zdjęcia stoją na znajomych stolikach myślałem, że strawił je ogień oczyszczający amnezja po nagłym wypadku nie wiem jak przeskoczę na jutrzejszy brzeg stoję przecież na tak wąskiej ziemi nawet nie mogę wziąć rozbiegu cofnąć się o kilka kroków bo tam jest druga przepaść ta w którą czasem ostatnio wpadam, lub chętnie wskakuję