Testament

w testamencie przekażę światu wyprute przez niego żyły drapieżnie gwałtem wydarte wyssaną całą krew i swoje martwe ciało rybę bez wody i głębi na lądzie suszy i bólu życiu studnię wylanych łez z której czerpałem przez lata buty podbite ołowiem jedyne w ofercie dla mnie i teń kamień na łańcuszku noszony pod koszulką ciążący jak głaz w środku serca ludziom nie oddam tego co ciągle mi dawali ta ślina już dawno wyschła obelg już nie ma w słowniku dam im natomiast ciszę jedyny warty komentarz Tobie Panie swą duszę Ty już miałeś mój testament zanim po raz pierwszy zapłakałem i gdy już spadnie ostatnia łza proszę Ci byś znalazł mój podpis na niebieskiej księdze życia...