Herbaciarnia na deptaku

Poproszę herbatę zieloną. Albo nie. Poproszę białą. Chociaż, może wezmę jednak czarną. Na pewno wezmę czerwoną. Wie Pan, bo widzę Pana zdziwko. Nie wiem, czy dzisiaj jestem, A jeśli już jestem, to jaki jestem? Czy dziś toksyczny będę dla kogoś? I zrujnuje mu jego dzień? A może właśnie nie! Bo, może, licząc wszystkie dni, Dziś jest TO "dziś", Gdzie się nogą prawą wstaje rano, I szybko zasypia wieczorem, z uśmiechem? Choć myślę, że chyba dzień to jak co dzień. Zwykły, prosty, ciepły, choć ciemny, Sprzedawany w milionach torebek Kończącym się snom. W końcu myślę, że spalić, zrzucić muszę Te me tłuste rozkminy, Bo chyba za dużo ich już we mnie. Pan mnie rozumie? Nie? Rozumiem w takim razie ja. Spróbuje zapomnieć o zwykłych herbatach. Poproszę wino, różowe. Słucham? Nie, całą butelkę.