więc ja ci powiem Ed...

więc ja ci powiem Ed dla mnie nie ma już wstydu gówno jest warta Poezja która wodzi za nos i wiedzie woźnicę ku śmierci łajno się w wozie rozklekotało którym uszlachetniam konie niepotrzebne a para unosi nawóz ku wielkiemu wozowi ku wszelkiemu widzowi ku strasznemu wodzowi więc ja ci powiem Ed że winne są najpierw imiona delikatnie to mówię gdy twarze nasze obnażę nikogo nie zgubię i urzędu żadnego nie powołam na świadka wszak tyś nie Edward był misiu mej jogi mistrzu swej drogi Miłości moja kompletna dojrzała jak ciasto w próbówce lecz Jurek i Aneczka nie Ania a Bogusława czyli ta co sławić miała a zdechła i poszła w zaparte w widzenie gołego zainfekowana bosko cokolwiek w szuwary wlazła i na odcisk jak igła w stogu której nie rozróżnię i ja nie Piotr miałem być więc w jamby pierdolę w cokoły i trąby w zaśmietniki nasze w poplecznictwo swoje córeczko może ty to zrozumiesz więc ja ci powiem Ed gówno jest warta Poezja która wodzi za nos i wiedzie woźnicę ku śmierci