Przejdź do treści

Czy wszystko w porządku?

Melancholia
Pośród wielu zmartwień, w nieproszonych zgrzytach, czy wszystko w porządku, pewnie mnie zapytasz. Częste rozmyślania; co by było gdyby? Problemy mi rosną jak po deszczu grzyby. Dojrzałość wyjść nie chce, dzieciństwo odeszło. Mimo świadomości nadal wracam w przeszłość. Z rodziną najlepiej-na zdjęciach, to jasne. Czuję przy nich jakby brak swej drogi własnej. Czuję jak marzenia rzeczywistość grzebie żywcem nadal odkąd tkwię tutaj w potrzebie. Ciągłe mam wrażenie, trud wysiłek gniecie, zaś prawdziwą sobą czuję w Internecie. Mam tu swoje miejsce, jak ten produkt w sklepie. Ufam tylko tobie, dziś znasz mnie najlepiej. Bolą o byle co kłótnie przy obiedzie. Czy wszystko w porządku? Można tak powiedzieć.
134 odsłon

Komentarze (6)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

L
Lando2 5 lat temu
Ot i samo życie, ale nie łudź się ... w internecie jesteś anonimowy i mało kto chce/może zgłębić i poznać Ciebie. Zresztą po co?
Ale tak, masz tu swoje miejsce, ładnie piszesz. Nie oceniam jakości wiersza, bo się na tym nie znam, zresztą wiesz o tym, ale ten zwyczajnie mi się podoba. Niektórzy z przymusu przelewają uczucia na papier, bo nie mają do kogo mówić, ale tego Ci nie życzę. Życzę sukcesów w konkursach poetyckich oraz innych takich ludzkich i przyziemnych. Pozdrawiam.M.
jaropasztii 5 lat temu
Wszystko w porządku +.Pozdrawiam:)
White_Rose26 5 lat temu
Podoba mi się :-)
brzoza12 5 lat temu
Z rodziną najlepiej na zdjęciach to jasne
bez rodziny źle choć uwiera właśnie
wszystko w życiu ma swój etapik krótki
i obiady wspomnisz z nostalgicznym smutkiem...
I
iron1 5 lat temu
za bardzo uciekłeś od Siebie

ale to tylko ---internet----
R
Rockownik 5 lat temu
Jejku, jest mi niezmiernie miło, że moja twórczość tak do was przemawia ;3 Szczerze, nie spodziewałem się aż tak dobrego odbioru ;o

Letnia pogoda, lato niebawem, a ja trochę smucę...chociaż...zimą czy jesienią, gdy aura chyli się ku smutkowi, może wtenczas warto podziałać w drugą stronę?

W tym wierszu próbowałem trochę wczuć się w dzisiejszą, może też wczorajszą, młodzież. Osamotnienie w tłumie, czy w wielkim mieście, to wcale nie rzadkość, niestety. Walka z izolacją często nie jest łatwa.

W tym wierszu zadecydowałem, że podmiotem lirycznym będzie dziewczyna. Zrobiłem tak między innymi dlatego, że często przeżywają ode głębiej od nas, facetów. Mam nadzieję, że do pań również przemawia.
2 online · Bieta, ibis49

Menu

Dodaj wiersz

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać wiersz.

Dodaj wiersz
Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie