Wiedźmin-Ostatnie życzenie

Bo gdy jesteś wiedźminem wtedy ogarnia męka, jak nie potwór to człowiek Cię bez ustanku nęka. Przecież pierwszy potwór, którego zabiłeś poniekąd człowiekiem był, co jest zawiłe. Płotka- tak nazywasz swoje konie. Kowal swego losu, tęsknisz do Niej, która pachnie bzem i agrestem, zblokowałeś grad kamieni swym magicznym gestem. Jaskier, kompan Twój, śpiewa weź się rozchmurz, jak biel włosów Twoich z mroku Cię wyróżnia. Dlaczego się zamartwiasz skoro nadal masz dla kogo żyć i wyzwań przed Tobą sporo? Gdy Twe oczy stają się sine to pamiętasz, że jesteś wiedźminem. Gdy używasz ruch swój po raz dziesiętny, to znasz go na pamięć, jesteś elokwentny. Używasz perswazji, gdy to nie pomaga dajesz popis męstwa, doświadczenia bagaż, który stale rośnie, ranią ludzie prości. Ty jako wojownik nie potrzebujesz litości. Dostrzegasz zło w mroku poprzez eliksiry, odruchy masz szybkie, niech się strzegą zbiry. Chodzą pomówienia, nie dasz wiary bujdzie. gdzie Cię potrzebują tam najprędzej pójdziesz. Odczyniasz uroki, podziwiają za czyn; odmieniłeś strzygę, znikł ryj wilkołaczy. Gdy zaś drani banda, ci co razem chcieli w pień wyrżnąć mieszkańców, pokazałeś gdzie ich miejsce się znajduje, Geralcie z Rivii, Wilku Biały. Nie trzeba Cię przedstawiać, bo stoisz w blasku chwały.